ســفــري روحــانـــي

 

چــــه كـســي درد مــــرا مـي فــهــمــــد ؟

من كه در فصل پريشاني عشق

در پي عاطفه سرگردانم

بوي غربت همه جا پيچيده است

و من از غربت خود مي نالم

اي شما مردم سرچشمه ي نور

كـه از آن سوي شـفــق مي نگريــد

خــواســتــم تــا قــدمــي رنــجــه كــنـيـــد

و نــهــانــخـانـه ي غــم هــاي دل غــــمـــزده را

التيامي بخشيد

چه كسي دست مرا مي گيرد

تــــا به سر فصل افــق هاي سر آغــاز برد

سفري در پيش است

ســــفـــري روحـــــانــــي

تــــا بـــه ســـر منــزل مــيــعـاد و شــهــــود

يا حق