چه کسی پاسخ گوست؟

چه کسی‌هست که روشن‌کند این‌ذهن‌مرا

و بگوید که چرا؟

کوله پشتی هامان پر از حرف قشنگ

حرف ها رنگ به رنگ

و دریغا که به هنگام عمل

مشت هامان خالی است

از همین روست که هنگام شعار

هرچه مشت است گره خورده و بسته ست

چشم ها هم خسته ست چه کسی پاسخ گوست؟

ما چه کردیم به جز چند شعار و شب شعر؟

خوردن کیک و سن ایچ

یک تجمع سر پیچ

و تحصن و همایش

و آخر هم هیچ.....

چشم وا کن و ببین !!

دور فکر من و تو

حلقه های کپک است

دست هامان همگی بی نمک است

همتی باید کرد

تا که آدم بشویم

دست برداریم ز شعر و زشعار

ز قیافه ز اِفه

همتی باید کرد

مطمئن‌باش که حل‌می‌شود این معضل‌عدل

اگر آدم بشویم

مطمئن باش که آن پیرزن کور و فقیر

آن پسر بچه ی تنها و یتیم

فقر را می فهمند

عدل را می دانند

قصه ی ما را هم

از همین روست به ما می خندند

من و تو آمده ایم

تا که انسان بشویم

تا که بگشاییم بند ها از پی هم

عدل یعنی ز تعلق ز منیت همگی وا بشویم

عدل یعنی پر پرواز پرستو بشویم

                                       عدل یعنی من و تو ما بشویم

                                 عدل یعنی که نقاب از رخ خود بر بکشیم

                                                عدل یعنی که بخواهیم که آدم بشویم

شاعر{عبدالله}